“We doen toch niet aan die gestresste-vaste-tijdstippen-onzin…”
augustus 2010 Rust, reinheid en regelmaat. Wie kent dit advies uit grootmoeders tijd nou niet? Ik denk dat maar een enkele jonge moeder onbekend is met deze 3 R-en, aangezien je nog vóórdat de zwangerschapstest ook maar een beetje positief uitslaat er al veelvuldig mee wordt geconfronteerd. Sla iets open of bekijk iets over baby’s en kinderen en daar zijn ze weer hoor, die rottige erretjes.
Ik heb dit advies altijd zo ontzettend oubollig vinden klinken, dat ik er aardig tegendraads door werd. Regelmaat? Wat nou, regelmaat? Ik zou wel eens laten zien dat het allemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn! Deze chaoot in hart en nieren heeft het al niet zo in zich om met enorme regelmaat de dag door te fietsen, dus dat kwam goed uit…..een heerlijk relaxte onregelmatigheidslievende moeder zou ik zijn!
De eerste jaren ging het ook best aardig hoor, met mijn semi-anti-regelmaat opvoeding: een keertje wat later aan tafel? Ja hoor, goed te doen! Een keertje mee naar die verjaardag? Prima, no problemo! Maar nu…..oefffff……na 4 onregelmatigheidslievende jaren, vraag ik me af of grootmoeder niet heel rake dingen zegt. Langzaam maar zeker kom ik erachter dat er best wat in zit, in die R…..
Neem alleen al de vakantie. Je vertrekt met zijn vieren vol goede zin richting het mooie Italië, waar je ingerichte tent je fijn op staat te wachten in de heerlijke zon. Het is een reis van een uurtje of 15, verdeeld over 2 dagen. Maar hierover zeuren wij niet en al helemaal niet over de regelmaat van de dag die we dan missen, want daar doen wij nou eenmaal niet aan. De tussenstop. Lekker van de nachtrust genieten in een vooraf met veel zorg uitgezochte bed and breakfast. Het verkeer op de weg zit tegen en onze TOM werkt ook al niet mee: we rijden naar het verkeerde adres. Ai…..vertraging van een paar uur opgelopen en we hebben nu wel genoeg binnenkant van de auto gezien, maar wij doen toch niet aan regelmaat, dus tja……wat maakt het uit. Eenmaal in de bed and breakfast aangekomen wijst gastvrouw Maria ons onze familiekamer en vertelt waar we nog even een pizza kunnen verorberen. Het eten van de pizza doen we op een moment dat Bebel en Suus normaliter wel op één oor liggen, maar ja, we doen toch niet aan die gestresste-vaste-tijdstippen-onzin.
Terug in onze kamer oefende het bed een magnetische aantrekkingskracht uit op Marcel, mij en Bebel. Suus had daar duidelijk minder last van. Natuurlijk kan ik haar gedachten niet lezen, maar het moet minimaal zoiets zijn geweest van: “Hé, wat leuk! Gezellig met zijn vieren in één kamer, dat doen wij anders nooit! Ik ga hier eens flink de bloemetjes buiten zetten!”. En als je kind eenmaal dat soort gedachten lijkt te hebben, dan ben je de sigaar kan ik je vertellen! Terwijl Marcel al flink vertrokken was, Bebel er aardig tegen aan zat, en ik het alleen nog maar kon hopen, heb ik Suus gehoord, gezien en gevoeld aan alle kanten van het bed. Dansen, kletsend, zingend, friemelend…. bedenk het maar. Ik denk dat dit alles bij elkaar zo’n uurtje of 3 heeft mogen duren, terwijl ik vocht tegen het wakker zijn. Ik geloof dat er wat behoefte was aan wat regelmaat bij Suus, maar de volgende dag zou het vast beter gaan. Het laatste stukje naar de tent in de zon was een makkie van vier uurtjes, want Suus had namelijk wat slaap tekort gehad. Die dag werd uiteindelijk toch weer wat anders dan anders en die avond werd een soort kopie van de eerste. De uitspraak “Er even lekker uit zijn op vakantie” staat zeker niet alleen voor “uit je omgeving zijn” en “uit je dagelijkse bezigheden zijn” maar minimaal ook voor “uit je ritme zijn” lijkt mij zo! Na 4 dagen leek er eindelijk letterlijk een beetje rust (was dat niet van die andere R?) in de tent te komen.
De rest van de vakantie verloopt vervolgens zoals ongeveer gehoopt en eenmaal thuis kunnen de meiden genieten van hun zomervakantie, want de school en de peuterspeelzaal hebben de deuren gesloten. Oké, de rust hebben we daarmee nu dus wel in the pocket, maar de regelmaat…? Een opstandige peuter en kleuter en korte nachten zijn het resultaat.
Zoals ik al zei: ineens bedenk ik me dat ik grootmoeder misschien wel eens zwaar onderschat heb op haar wijsheden. Regelmaat Rules! Met een dikke R! Volgend jaar maar naar Terschelling: geen moeilijke autoritten, maar op tijd lunchen, op tijd aan de warme hap en op tijd naar bed!
groetjes,
Judith